نیاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیاک . (اِ) رجوع به نیا و حواشی آن و نیز رجوع به نیاکان شود.
نیاک . (اِخ ) دهی است از دهستان بالا لاریجان بخش لاریجان شهرستان آمل . در ٦هزارگزی خاور رینه و در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع است و ٥٨٥تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات و لبنیات، وشغل مردمش زراعت و گله داری است . زیارتگاهی به نام امام زاده حسن دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).
نیاک . [ ن َی ْ یا ] (ع ص ) بسیار گاینده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سخت جماع کننده . (فرهنگ خطی ). رجوع به نَیک شود.