نیرج

نیرج . [ ن َ رَ ] (ع ص، اِ) آهن آماج که بدان زمین شیارند. (منتهی الارب ). سکةالحراث . (اقرب الموارد) (متن اللغة). نورج . (متن اللغة). ◄ غماز. سخن چین . (منتهی الارب ). نمام . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ◄ شتر ماده ٔ نیکوی جواد تیزرو. (منتهی الارب ). ناقه ٔ جواد. (اقرب الموارد). ناقه ٔ جواد را گویند به سبب سرعتش در دویدن . (ازمتن اللغة). هر تندرو و سریعی را نیرج گویند. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). ◄ دویدن به سرعت و تردد. (از متن اللغة): عدا عدوا نیرجا؛ شتابانه و مترددانه دوید. (منتهی الارب ). ◄ علم بر جامه . (از اقرب الموارد). ◄ مِدوَس و آلتی آهنین یا چوبی که بدان طعام را کوبند. (از اقرب الموارد). رجوع به نورج شود. ◄ امراءة نیرج ؛ زن داهیه ٔ منکره . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).

نیرج . [ رَ ] (اِ) هرچه پژمرده و خشک شده . (ناظم الاطباء).

نیرج . [ رَ ] (معرب، اِ) نیرنج . (متن اللغة). رجوع به نیرنگ و نیرنج شود.