نیرنگ
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(نِ رَ) [ معر. ] (اِ.) ۱- (زردشتی) هر یک از مراسم دینی و مناسک مذهبی. ۲- (زردشتی) دعای مختصر (به زبان اوستایی یا پهلوی یا پازند) مانند: نیرنگ آتش. ۳- سحر، جادو، طلسم. ۴- شعبده، حقه بازی. ۵- حیله، مکر.
(رَ) (اِ.) ۱- طرحی که نقاش با زغال و جز آن بار اول کشد. ۲- رنگی که نقاش بکار برد. ۳- طرح هر چیز.