نیزه بردار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیزه بردار. [ ن َ / ن ِ زَ / زِ ب َ ] (نف مرکب ) کسی که نیزه برمی دارد و دارای نیزه است . (ناظم الاطباء). حامل نیزه . که نیزه ٔ پهلوان را در جنگ حمل کند و هنگام ضرورت به دست او دهد. اسلحه دار. نیزه کش : چون دهم سان سپاه معنی را آفتاب است نیزه بردارم . ملافوقی یزدی (از آنندراج ).