نیسابور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیسابور. [ ن َ ] (اِخ ) نیشابور. ابوعبید در غریب المصنف آورده است که عرب «شین » را به «سین » تعریب کنند چنانکه در نیشابور، نیسابور و در دشت، دست گویند. (یادداشت مؤلف ) (از المزهر سیوطی ). رجوع به نیشابور شود.