نیساری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیساری . (اِ) سپاهی و لشکری، و آن قسم دوم است از چهار قسم طوایف انسان که جمشید قرار داده بود . (از برهان ) (از رشیدی ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ). نیز رجوع به واژه نامک، تألیف عبدالحسین نوشین، ذیل «کاتوزیان » شود : صفی بر دگر دست بنشاندند همی نام نیساریان خواندند. کجا شیرمردان جنگاورند فروزنده ٔ لشکر و کشورند. فردوسی .