نیسبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیسبة. [ ن َس َ ب َ ] (ع مص ) تکاپوی نمودن در سخن چینی میان دو کس . (از منتهی الارب ): نیسب بینهما؛ اقبل و ادبر بالنمیمة و غیرها. (اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) نمامی . سخن چینی . (ناظم الاطباء). رجوع به معنی قبلی شود.
نیسبه . [ ب َ / ب ِ ] (اِ) هر مرتبه و رسته و چینه ٔ دیوار گلین که بر روی هم گذارند. (از برهان ) (از آنندراج ) (از انجمن آرا) (از ناظم الاطباء).