نیشه

نیشه . [ ش َ / ش ِ ] (اِ) نیشو.آلوی طبری . (برهان قاطع) (سروری ). ◄ نیشتر. (ناظم الاطباء). رجوع به نیشو شود. ◄ نای نواختنی . (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ بعد شود.

نیشه . [ ن َ / ن ِ ش َ / ش ِ ] (اِ مصغر) نیچه . نی خرد که شبانان نوازند. (از انجمن آرا). نای نواختنی . (ناظم الاطباء). توتک . یراعه . (یادداشت مؤلف ). نیز رجوع به نیچه شود : چون نیشه ٔ ضمیر من آوا دهد برون جان معزّی آنجا معزی کند به رقص . خاقانی . با تاج خسروی چه کنی از گیا کلا با ساز باربد چه کنی نیشه ٔ شبان . خاقانی . زآن نی که از آن نیشه کنی ناید جلاّب . خاقانی (از انجمن آرا). شبانی بیابانی آمد ز راه نیی دید بررسته از قعر چاه به رسم شبانان از او نیشه ساخت نخستش بزد زخم و آنگه نواخت . نظامی . ◄ نای انبان . (ناظم الاطباء).