نیوسوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیوسوز. [نیوْ ] (نف مرکب ) پهلوان افکن . گردافکن : بدان آبگون خنجر نیوسوز چو شیر ژیان از یلان رزم توز. فردوسی . وزآن سو که شد رستم نیوسوز سپارم بدو کشور نیم روز. فردوسی . دگر گفت تا لشکر نیمروز برفتند با رستم نیوسوز. فردوسی .