نیک اعتقاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیک اعتقاد. [ اِ ت ِ ] (ص مرکب ) خوش نیت . خوش عقیدت : ز هر بدی دل نیک اعتقاد تو خالی است بر آن قیاس که خالی است خلد از اهریمن . سوزنی . یقین شده ست همه خلق را که نیست چو تو ستوده سیرت و نیک اعتقاد و نیکوظن . سوزنی . دل آسوده شد مرد نیک اعتقاد که سرگشته ای را برآمد مراد. سعدی .