نیک انجام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیک انجام . [ اَ ] (ص مرکب ) خوش عاقبت . عاقبت به خیر. نیکوسرانجام : چون بخت نیک انجام را باما به کلی صلح شد بگذار تا جان می دهد بدگوی بدفرجام را. سعدی . به دور عدل تو ای نیک نام نیک انجام خدای راست بر آفاق نعمتی طایل . سعدی .