نیک بین

نیک بین . (نف مرکب ) که به نیکی های دیگران نظر کند و بدی ها را نادیده گیرد. مقابل عیب بین : نیک دل باش تا نیک بین باشی . (قابوسنامه ). جز این علتش نیست کآن خودپسند حسد دیده ٔ نیک بینش بکند. سعدی . یقین بشنو از من که روز یقین نبینند بد مردم نیک بین . سعدی . ◄ که به خوبی ببیند. که قوه ٔ بینائیش خوب است : نور حق ظاهر بود اندر ولی نیک بین باشی اگر اهل دلی . مولوی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی