نیک جو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نیک جو. (نف مرکب ) نیک خواه : دو پرخاشجوی و یکی نیک جوی گرفتند پرسش نه بر آرزوی . فردوسی .