هابع/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومهابع. [ ب ِ ] (ع ص ) خری که در رفتن گردن دراز کند. ج، هوابع. (ناظم الاطباء).واژه قبلی: هابط کردنواژه بعدی: هابغ