هاتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاتر. [ ت ِ ] (ع ص ) کسی که پرده ٔ ناموس دیگری بدرد. (از اقرب الموارد). ◄ آنکه از پیری بی خرد گردد. (از منتهی الارب ). ج، هاترون، و هَتَره . ◄ هتر هاتر، مبالغه است . اوس بن حجر راست : «یراجع هِتراً من تماضر هاترا»؛ ای یعود الی ان یهذی بذکرها. (از اقرب الموارد).