هاتف اصفهانی | دیوان اشعار | ماده تاریخها | شماره ۴۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
حیف و صد حیف کز نهیب اجل شد ز احباب دور کلبعلی در گرفتش ز خلق عالم و کرد میل غلمان و حور کلبعلی خلق در ماتم وی و دارد خود به فردوس سور کلبعلی چون به دارالسرور خلدبرین شد روان از غرور کلبعلی بهر تاریخ زد رقم هاتف شد به دارالسرور کلبعلی