هاجتگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاجتگه . [ ج َ گ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان سکمن آباد بخش حومه ٔ شهرستان خوی، واقع در ٣٢٥٠٠ گزی شمال باختری خوی و شش هزارگزی جنوب ارابه رو قورل بالا به قره ضیأالدین . در دره ای واقع است و هوای آن کوهستانی و سرد وسالم است . دارای ٥٦ تن سکنه میباشد. از چشمه آبیاری میشود و محصول عمده اش غلات است . اهالی بیشتر به زراعت و گله داری و از صنایع دستی به جاجیم بافی می پردازند. راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).