هاشم خطیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هاشم خطیب . [ ش ِم ِ خ َ ] (اِخ ) ابن احمدبن عبدالواحدبن هاشم الاسدی، مکنی به ابوطاهر. اهل حلب، خطیبی بلیغ و واعظ و ادیب بود. اصلش از رقه و در سال ٤٩٦ هَ . ق . در حلب به دنیا آمد. شغل خطبه خوانی حلب به وی واگذار گردید. محمدبن نصر القیسرانی این بیت را درباره ٔ او گفته است : شرح المنبر صدراً لتلقیک رحیباً اتری ضم خطیباً منک ام ضمخ طیبا. وی آثاری از خود به یادگار گذاشته از آنجمله : کتاب «التنبیه علی اللحن الخفی » و کتاب «مناجاة العارفین » و دیوان «خطب » و کتاب «افراد ابی عمروبن العلا». در سال ٥٧٧ هَ . ق . در حلب وفات یافت . (از اعلام زرکلی چ ٢ ج ٩).