هاماکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا (نسخه SQL)
هاماکر. [ ک ِ ] (اِخ ) مستشرق معروف هلندی، به سال ١٧٨٩م : در آمستردام به دنیا آمد و در ١٨٣٤ م . وفات یافت . وی به زبانهای عربی، عبرانی، سریانی، فارسی، سانسکریت، و سایر زبانهای شرقی آشنا و مدتی در شهر لیده معلم السنه ٔ شرقی بود و در این مدت فهرستی از کتب شرقی کتابخانه ٔ شهر مذکور تهیه کرد و انتشار داد. (قاموس الاعلام ترکی ).