هبتة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هبتة. [ هََ ت َ ] (ع اِمص ) سستی و ضعف : فی عقله هبتة؛ یعنی ضعف . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ حمق و نادانی : و فیه هبتة؛ یعنی نادان است . (معجم متن اللغة). غفلت و بی خبری . (معجم متن اللغة). ◄ (اِ) یک بار. یک دفعه . (اقرب الموارد).