هبیل

هبیل . [ هَُ ب َ ] (اِخ ) ابن وبرة الانصاری صحابی است . (الاصابة فی تمییز الصحابة قسم اول ).

هبیل . [ هَُ ب َ ] (اِخ ) ابن کعب . صحابی است . وی از بنی مازن بود. طبرانی در کتاب اوسط از صفوان بن عمر روایت کرده که معاذبن جبل، هبیل بن کعب و جدش مازن بن خثیمة را نزد رسول فرستاد و اینان اسلام آوردند. (الاصابة فی تمییز الصحابة قسم اول ).

هبیل . [ هََ ] (اِخ ) صورتی از کلمه ٔ هابیل است برادر قابیل که فرزندان آدم باشند. (از اقرب الموارد). هابیل پسر آدم . (ناظم الاطباء). رجوع به هابیل شود.