هتک حرز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هتک حرز. [ هََ ک ِ ح ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) شکستن حصار و پناهگاه و از این قبیل . ◄ در اصطلاح حقوق جزاء، عبارت است از تخریب، سوراخ نمودن، شکافتن، کندن حرز و حصار و در و قفسه و صندوق و هر حافظ دیگر از این قبیل . این تعریف شامل ورود به خانه و باغ و امثال آنها، از غیر راه معمول نمیشودبا اینکه اینهم هتک حرز است . هتک حرز دو قسم است : الف - اسکالاد، یعنی ورود به ساختمانها و حیاط و طویله و باغ و پارک از راه غیرورودی مانند مجرای قنات، بالای دیوار و بام و غیره . ب - افراکسیون، یعنی از بین بردن هر گونه مانع برای دخول مانند شکستن در و قفل و کندن در و سوراخ نمودن دیوار و تخریب آن و غیره . در فقه نص قانون حرز و هتک حرز را تعریف نکرده است و مسأله را به عرف واگذار کرده اند. (فرهنگ حقوقی، تألیف جعفری لنگرودی ).