هتک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(هَ) [ ع. ] (اِمص.) پرده دری، رسوایی.
(هَ تَ) (اِ) (عا.) کون، مقعد. ؛ ~ کسی پاره شدن (کن.) کونش پاره و دریده شدن. دچار کارهای طاقت فرسا شدن وی. ؛ ~کسی را پاره کردن (کن.) الف - کون را دریدن. ب - از وی کارهای طاقت فرسا کشیدن.
(هُ تَ) (اِ.) (عا.) سوت، صفیر.