هدهدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هدهدی . [ هَُ هَُ ] (حامص ) هدهد بودن . و به کنایت کار هدهد سلیمان انجام دادن . قاصدی و پیام آوری از آن مستفاد شود : هم جم و هم محمدی کرده به خدمت درت روح و سروش آسمان هدهدی و کبوتری . خاقانی . رجوع به هدهد شود.