هرزه گو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هرزه گو. [ هََ زَ / زِ ] (نف مرکب ) یاوه گوی . (ناظم الاطباء) : نوای بلبلت ای گل کجا پسند افتد که گوش هوش به مرغان هرزه گو داری . حافظ. رجوع به هرزه خای و هرزه درای شود. ◄ دیوانه . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هرزه گو. [ هََ زَ / زِ ] (نف مرکب ) یاوه گوی . (ناظم الاطباء) : نوای بلبلت ای گل کجا پسند افتد که گوش هوش به مرغان هرزه گو داری . حافظ. رجوع به هرزه خای و هرزه درای شود. ◄ دیوانه . (ناظم الاطباء).