هزامل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هزامل . [ هََ م ِ ] (ع اِ) آوازها. (منتهی الارب ). اصوات . اصل آن ازامل است . (اقرب الموارد از قاموس ).