هزق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هزق . [ هََ زَ ] (ع مص ) نشاط کردن . ◄ بسیار خندیدن . (اقرب الموارد). ◄ (اِ) شادمانی . (منتهی الارب ). نشاط و سبکی . ◄ شدت آواز تندر. (اقرب الموارد).
هزق . [ هََ زِ ] (ع ص ) تندر سخت آواز. (منتهی الارب ). رعد شدید. (اقرب الموارد).