هزوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هزوم . [ هَُ ](ع اِ) ج ِ هزم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به هزم شود. ◄ ج ِ هزمة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج ِ هزمه، به معنی هر جای نشیب و مغاک . (آنندراج ). رجوع به هزمة شود. ◄ (مص ) به صبح نزدیک گردیدن شب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
هزوم . [ هََ ] (ع ص ) قوس هزوم ؛ کمان سخت آواز. (منتهی الارب ).