هزیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هزیز. [ هََ ] (ع مص ) به نشاط آوردن حادی، شتران را به سرود. ◄ فروافتادن ستاره و درخشیدن در فروشدن . رجوع به هِزّة شود. ◄ (اِ) آواز و بانگ وزش باد. ◄ تردد آواز تندر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هزیز. [ هََ ] (ع مص ) به نشاط آوردن حادی، شتران را به سرود. ◄ فروافتادن ستاره و درخشیدن در فروشدن . رجوع به هِزّة شود. ◄ (اِ) آواز و بانگ وزش باد. ◄ تردد آواز تندر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).