هسهسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هسهسة. [ هََ هََ س َ ] (ع اِ) آواز خفی جن که به شب در بیابان شنیده شود. ◄ آواز خفی که فهمیده نشود. ج، هساهس . (منتهی الارب ). ◄ صوت حرکت زره و زیورها. (از اقرب الموارد). رجوع به هساهس شود. ◄ آواز حرکت پای و جز آن به شب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ آواز خفی حرکت هر چیزی .(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (مص ) آواز کردن زره و پیرایه . ◄ پیوسته روان شدن و رفتن به شب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ پنهان کردن سخن . (از اقرب الموارد).