هشنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هشنگ . [ هََ ش َ ] (ص ) مردم بی سروپا و مفلس . (برهان ). اصل درخت بی سروبن است، و مأخذ فرهنگهای دیگر صحاح الفرس است . (از حاشیه ٔ برهان چ معین از فرهنگ نظام ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هشنگ . [ هََ ش َ ] (ص ) مردم بی سروپا و مفلس . (برهان ). اصل درخت بی سروبن است، و مأخذ فرهنگهای دیگر صحاح الفرس است . (از حاشیه ٔ برهان چ معین از فرهنگ نظام ).