هشوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هشوش . [ هََ ] (ع ص ) شاة هشوش ؛ گوسپندبسیارشیر. (از منتهی الارب ). ثارّة باللبن . ◄ ناقة هشوش ؛ شتر بسیارشیر. (از اقرب الموارد).
هشوش . [ هََ ] (اِخ ) قبیله ای است از قبایل عرب فارس که از اعراب بر نجداند. مسکن آنها نواحی بندر هندیان از بلوک فلاحی است و معیشت آنها از گوسفند و مادیان و شتر و زراعت دیمی و زبانشان عربی است . (فارسنامه ٔ ناصری ).