هضبة

هضبة. [هََ ب َ ] (ع اِ) پشته . کوه گسترده بر زمین . (منتهی الارب ). ◄ کوه به یک سنگ سرشته . ◄ کوه بلند و دراز و تنها و سرخ رنگ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ باران بزرگ قطره ٔ پیوسته . (منتهی الارب ). باران . (اقرب الموارد). ج، هضب [ هَِ ض َ / هََ ]، هضاب، هضبات . جج، اهاضیب . (منتهی الارب ). ابوزید گوید: اهاضیب، مفردش هضاب و مفرد هضاب، هضب است . (از اقرب الموارد). رجوع به هضاب شود.