هضب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هضب . [ هَِ ض َب ب ] (ع ص ) اسب بسیارخوی . ◄ سخت درشت اندام توانا. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
هضب . [ هََ / هَِ ض َ ] (ع اِ) ج ِ هضبة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
هضب . [ هََ ض َ ] (ع ص، اِ) ج ِ هاضب . (منتهی الارب ).