هفات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفات . [ هَُ ] (ع مص ) از سبکی پریدن . (منتهی الارب ). پریدن از سبکی و فرودآمدن و افتادن و خرد شدن . (اقرب الموارد). ◄ سخن بسیار و بی اندیشه گفتن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ پست شدن . ◄ کم شدن چیزی . ◄ باریک گشتن . (منتهی الارب ).