همایون فریدنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همایون فریدنی . [ هَُ ن ِ ف ِ دَ] (اِخ ) از اولاد شیخ علی عبدالعال عرب معاصر صفویه و خود نیز موسوم به عبدالعال بوده است . مردی یاوه گوی و هزال بوده و به تحریک بزرگانی که وی آنها را هجا می گفته در خوابگاه خود به قتل رسیده است . او راست : ماه صیام است گاه ترک مدام است ترک مدام ازبرای ماه صیام است ساقی دوران شکسته ساغر مینا بر افق اینک نگون شکسته ٔ جام است پیر مغان، آنکه گفت باده حلال است میکده را در ببست و گفت حرام است . (از مجمعالفصحاء ج ٢ ص ٥٧١).