همسایگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همسایگی . [ هََ ی َ / ی ِ ] (حامص مرکب ) همسایه بودن . جوار. مجاورت . (یادداشتهای مؤلف ). - همسایگی جستن ؛ همسایه شدن با کسی : مجویید همسایگی با بدان مدارید افسوس نابخردان . اسدی . - همسایگی گرفتن ؛ همسایه شدن . منزل گرفتن در جایی : که از بینوایی و بیمایگی گرفتم در این خانه همسایگی . نظامی .