همط

همط.[ هََ ] (ع مص ) ستم کردن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ سخت زدن . ◄ پاسپر کردن . (منتهی الارب ). ◄ بی اندازه گرفتن . ◄ بی باکانه سخن گفتن و خوردن . ◄ به غضب و ستم گرفتن آب و جز آن را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ حق را به باطل آمیختن . (منتهی الارب ). ◄ ضبط کردن . (اقرب الموارد).