همقاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همقاق . [ هََ / هَُ ] (ع اِ) دانه ای است که در کوه بلعم پیدا گردد و جهت قوه ٔ باه آن را بریان کرده خورند.(منتهی الارب ). دانه ای است به مانند دانه ٔ پنبه . نیز شبیه خشخاش که سخت و شکاف دار است . (اقرب الموارد).