همه کاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همه کاره . [ هََ م َ / م ِ رَ / رِ ] (ص مرکب ) آنکه از عهده ٔ هر کاری برآید یا همه ٔ کارها به دست او باشد. مقتدر. بانفوذ. ◄ کسی که همه ٔ کارهای مربوط به دیگری را انجام دهد: فلان کس همه کاره ٔ وزیر است . (یادداشت مؤلف ).