هواپرستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواپرستی . [ هََ پ َ رَ ] (حامص مرکب ) در پی هوای نفس بودن . هوس رانی : طالب زهواپرستی هند برگشت و سوی مطالب آمد. طالب .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هواپرستی . [ هََ پ َ رَ ] (حامص مرکب ) در پی هوای نفس بودن . هوس رانی : طالب زهواپرستی هند برگشت و سوی مطالب آمد. طالب .