هوس گوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هوس گوی . [ هََ وَ ] (نف مرکب )سوفسطایی . اهل سفسطه . (یادداشت مؤلف ) : شراب حکمت شرعی خورید اندر حریم دین که محرومند ازاین عشرت هوس گویان یونانی . سنائی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هوس گوی . [ هََ وَ ] (نف مرکب )سوفسطایی . اهل سفسطه . (یادداشت مؤلف ) : شراب حکمت شرعی خورید اندر حریم دین که محرومند ازاین عشرت هوس گویان یونانی . سنائی .