هکری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هُ) (اِ.) زراعتی که با آب باران حاصل دهد، دیم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هُ) (اِ.) زراعتی که با آب باران حاصل دهد، دیم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هکری . [ هَُ ] (اِ) دیمه را گویند، و آن زراعتی است که به آب باران حاصل شود. (برهان ). بخس نیز گویند. (انجمن آرا).