هکف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(هَ کَ) (ص.) بیهوده، بی فایده.<br>

فرهنگ فارسی معین

(هَ کَ) (ص.) بیهوده، بی فایده.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هکف . [ هََ ک َ ] (ع مص ) شتابی کردن در رفتن یا دویدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).