هیذبی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هیذبی . [ هََ ذَ با ] (ع اِ) نوعی از رفتار اسب به کوشش . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). هیدبی . (از اقرب الموارد). رجوع به هیدبی شود.