هیطل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیطل . [ هََ طَ ] (اِخ ) نام بلاد ماوراءالنهر است از بخارا و سمرقند و خجند و مابین اینها. (معجم البلدان ). ◄ اهل طخرستان . ◄ قومی از ترک و خلج .(منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ قومی از هند که ایشان را شوکت و منزلتی بود. هیاطل و هیاطله مانند آن است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).
هیطل . [ هََ طَ ] (ع اِ) روباه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). ثعلب . (اقرب الموارد). ◄ گروهی اندک از مردم که با آنها غزا نمایند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).