هیمغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هیمغ. [ هََ م َ ] (ع اِ) درخت مغد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). شجرةالمَغد. (اقرب الموارد).