هیوف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هیوف . [ هََ ] (ع ص ) مرد زود تشنه شونده یا سخت تشنه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). هیفان . مهیاف . (اقرب الموارد).