واثق علیخان

واثق علیخان . [ ث ِ ع َ ] (اِخ ) فرزند یاربگ خان شاعری است هندی وی از معاریف شهر هوگلی بود و محمد صادق خان اختر با او نسبت دامادی داشت . در ادب از شاگردان سراج الدین علیخان بود. در اواسط قرن سیزدهم وفات کرد. از اوست : به مزارم اگر برسد مه من ز درون مزار نظاره کنم بشگون قدوم مسیح خودم چه عجب که حیات دوباره کنم نبود سر و کار مرابجز اینکه سرشک چو دانه ٔ در ز مژه . فکنم به زمین نگرم به فلک شب هجر شمار ستاره کنم . تو به پیش من ابر چه لاف زنی که ندیده گریه ٔ زار مرا به دمی دو جهان همه غرق شود چو بدیده ٔ خویش اشاره کنم (تذکره ٔ صبح گلشن ص ٥٧٧).