واجب مطلق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واجب مطلق . [ ج ِ ب ِ م ُ ل َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) واجب به اعتبار مقدمه ٔ وجودش دو قسم است : واجب مطلق و واجب مقید. واجب مطلق آن است که وجوب آن تنها بر مقدمه ٔ وجودش متوقف نباشد. واجب مطلق را به آنچه در هر وقتی و در هر حالی واجب است تفسیر کرده اند. (از کشاف اصطلاحات الفنون ). و رجوع به واجب و وجوب و واجب مقید و ص ١٤٤٨ کشاف شود. ◄ (اِخ ) خدای تعالی : واجب آمد بر آدمی شش حق اولش حق واجب مطلق . اوحدی . و رجوع به واجب و واجب الوجود شود.